" SON DURAK"

Ölümden haber mi var yoksa çığlık gibi derinden

Kalbim yerinden fırlayacakmış sanırım bir an yerinden

Yakışmaz bize  gülmek, yoksulluğun çile selinden

Hoşça kalın dostlar, kalanlara Selam ola canı gönülden.

Saat tamam ,çevir başını bak miadın buraya kadar,

Aydınlığı bilmem ben, önüm çıkmaz sokak yolum hepten dar,

Issız gecenin karanlığında sanki nefesimi sayan biri var.

Yalnız değilim artık , tut elimden ey ! sevgili yar…

Bedenimi okşayan buzdan simsiyah bir el gibi,

Kaldırımdaki parke taşlarda azalan ayak seslerini duyarım

Bırakmayın beni korkarım , çocuğun karanlıktan korktuğu gibi,

Bizlere hayat veren toprağın uğultusunu işitir sanırım.

Arkadan bir ses haydi beyler buraya kadar !

Ürpermiş bedenler,çatlak dudaklar,gözler hepten donuk,

Gücün yetmez değil mi ,zamanı durdurmaya artık ?

Ucuz bir işçilik kim ister böyle kara bir tabut.

Ne yolculukmuş be ağabeyler, sahte dostlara darısı

Cımbızla çekilmiş gibi olur,bedenim yarısı

O da ne…ey sevgili yar sende mi bıraktın beni artık    ?

Geride kalan birkaç eşya ,yok mu artıran beyler mezatta satılık

Not : Bu Şiir Özden  Ve özsöz gazetelerinde yayınlanmıştır.

Uğur SEVİM

(1997)