Geçmişe Özlem
Özledim istasyon binasını
Özledim kömür kokan trenlerini
Geçmiş geldi gözlerimin önüne
Daldım derinlere özlemle
Dedimki kendimce Hatırlanınca yürekten
Gerçeğe dönmeli hayaller
Hani olmaz ya Diyorum ki olsa gerçekten
Neler olmalı neler Geçmişteki günler
Sıralanmalı birer birer
Babam görünmeli elleri dolu
İkindide çıkmalıyım direk dibine
Toplanmalı mahallenin çocukları
Yine yerler bağlanınca akşam ezanıyla
Çağırmalı annelerimiz bizi
Koşmalı olanca gücümüzle eve doğru
Yine duymalıyım çekiç sesini
Hacı Hakkı dedemin dükkanında
Sabah ezanında dut yemeliyim
Beklimin yeşil bağlarında
Dinlemeli seferberlik hikayelerini
Hafta sonunda beklim düzünde
Maç seyretmeliyim Bir tarafta Kemah Kale spor
Diğer taraf Erzincan Gençlik spor
Tezahürat son haddinde olmalı
Maç Saat dörde kadar bitmeli ki
Erzincanlıları Trene yetiştirmeli
Yine Mehmet Şerif dolaştırmalı gelenleri
Yine güldürmeli Mehmet Efendi
Yine Sultan Melikte bitmeli dertler
Yine Allaha dönmeli orda yürekler
Bilmem artık Ramazanlarda
Sahura kadar dolaşan var mı
Bilmem artık kendi bağından
Geceleri armut çalanlar var mı
Ben yaşadım ama geçmiş güzeldi
Şimdi o vaktime dönmek isterim
Çarşı mahallesinde bir çocuk olup
Kemahla birlikte gülmek isterim
H.Ergin Ayyıldız